Ζω και κατοικώ : Σε μια πόλη με ελάχιστο πράσινο και μισοτελειωμένα έργα.Μια πόλη με μύρια προβλήματα.
Μια πόλη χωρίς φαντασία με σχεδόν αδιάφορους για τα κοινά πολίτες.Μια πόλη καφετέρια.
Έχω τα μάτια και την ψυχή ανοιχτά.Έχω ακόμα λίγα όνειρα φυλαγμένα για να μην παραιτηθώ από τις αναζητήσεις μου.
Τα γύρω μέρη είναι πιό όμορφα.Εκεί περιπλανιέμαι.


Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Ο Φόβος φυλάει τσίλιες........για του φόβου το αληθές




Ημέρα αφιερωμένη  σε μια εκτεταμένη συζήτηση για το φόβο.
Από πολλά ιστολόγια (ο κατάλογος παραπλεύρως) και το δικό μου.
Ας μιλήσουμε  για το φόβο.
Και πάνω απ'όλα για το ΦΟΒΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.
Τα σχόλια είναι ελεύθερα λόγω της ημέρας.

                                                  Ο φόβος του άγνωστου της παιδικής ηλικίας
 

Ο Φόβος της μοναξιάς που μας πάει στην αγάπη...........
(Για να  ακούσετε τη μελοποίηση του ποιήματος συνδεθείτε εδώ)

Το σκοτάδι, οι νεραϊδες που σου παίρνουν τη λαλιά, η βροντερή φωνή του ιερέα εκ του άμβωνος,
 ο Κάϊν και ο 'Αβελ, οι νυχτερίδες,  τα ύψη, τα θηρία, το σχοινί που κόβεται, ''ο θεός που βλέπει τα πάντα΄΄, η αποτυχία, η απογοήτευση, η αρρώστια, η μοναξιά, η ανεργία, ο βυθός, οι απώλειες, τα σκοτεινά πρόσωπα, οι μαφιόζοι, οι νυχτερινές επιθέσεις, ο εαυτός, η απόρριψη,  ο θάνατος, το σύμπαν, αυτό το θηρίο που κατοικεί μέσα μας.Τόσο ανακατωμένοι οι φόβοι.
Να τελειώνουμε με όλα αυτά (ψιθυρίζω) Πως να τελειώνουμε;
'Ερχονται καταιγίδες, θλίψεις, πρόσωπα πιό σκοτεινά και από το μαύρο σκοτεινό, με πράξεις ωσάν  το έρεβος, σχεδιάζουν  το μέλλον εξουσιάζοντας και εξουσιάζουν εκβιάζοντας τις νύχτες και  τις μέρες μας.Γιατί έχουν τόσο σκοτεινά βλέμματα;
Μα αυτούς και με αυτά πρέπει να τελειώνουμε.
Αλλά πως;
Μιλήστε, φωνάξτε, γράψτε για να μοιραστούμε αυτό το πως.
Ευχαριστώ τους συνιστολόγους και ιδιατέρως τον Κορίνθιο ''Βιβλιοθηκάριο'' που μου  χάρισε το εισητήριο  για πολλά  και ατρόμητα πράγματα.

4 σχόλια:

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Μάγια, ο φόβος είναι γράμμα που γυρίζει στον αποστολέα του γιατί ο παραλήπτης δεν μένει πια εδώ.

Μάγια Φουριώτη είπε...

Δεν είχα σκεφτεί τις τόσες υποκατηγορίες του και τα τόσα πρόσωπά του πάνω στα δικά μας πρόσωπα.
Αρχίζοντας από το νεαρό που δουλέυσει ανασφάλιστος σε καφέ, αλλά δεν μιλά από φόβο μη χάσει τη δουλειά του.
Καλημέρα Γιώργο

Rodia είπε...

Να εισαι καλα Μαγια :)

konstantinos είπε...

Το "πώς" επιτυγχάνεται και μόνο με την ενασχόληση με το θέμα. Ακόμη κι αν κατά περιόδους δεν υπάρχει διαθέσιμο κουράγιο για να αντιμετωπιστούν οι φόβοι. Η αρχή γίνεται με τη συνειδητοποίηση...