Ζω και κατοικώ : Σε μια πόλη με ελάχιστο πράσινο και μισοτελειωμένα έργα.Μια πόλη με μύρια προβλήματα.
Μια πόλη χωρίς φαντασία με σχεδόν αδιάφορους για τα κοινά πολίτες.Μια πόλη καφετέρια.
Έχω τα μάτια και την ψυχή ανοιχτά.Έχω ακόμα λίγα όνειρα φυλαγμένα για να μην παραιτηθώ από τις αναζητήσεις μου.
Τα γύρω μέρη είναι πιό όμορφα.Εκεί περιπλανιέμαι.


Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Νησί μοναχό πλεούμενο

                                      Πρίγκηπος, Βόσπορος  7/10/2015


Ταξίδεψα στις θάλασσες του Οκτώβρη
Στο γκρι, στο μπλέ και στο μαβί.
Ήμουν νησί στο Βόσπορο
Νησί μοναχό πλεούμενο.

Το μέτωπό μου
Πανί κεντημένο με σύννεφα
Τα μάτια μου
Πυρωμένα κύμματα

Χωρίς μνήμη...
Κάθε ταξίδι είναι επιστροφή
Στο νησί που είμαστε
Ναυαγοί των ονείρων μας.






Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Παραλία Καλάμια- Πήραμε το βραβείο εγκατάλειψης


Πολύπαθη παραλία της Κορίνθου.Γνώρισε δόξες και αυθαιρεσίες και τώρα συγκατοικεί με την απαξία.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς;
To 2005 ο τότε δήμαρχος Κορινθίων  Θ. Θωμαϊδης την αφαίρεσε τους παλιούς κυβόλιθους, τους αντικατέστησε με νέους και ονόμασε το έργο ποδηλατόδρομο.
Το 2007 η νέα δημοτική αρχή Πνευματικού δια στόματος Σταυρέλη και με τους πύρινους λόγους του κ. Χρόνη Σηφακάκη, μαχόμενου Πασόκου, την ονόμασαν " το στολίδι τους"
Ο ποδηλατόδρομος έγινε τραπεζοκαρεκλόδρομος, κόσμος συνέρρεε και καρφίτσα δεν έπεφτε τους καλοκαιρινούς μήνες.Η παραλία εξωραΐστηκε κατά τι, μπήκαν ομπρέλες, ανέβηκαν τα ενοίκια στα ύψη.Πήραμε και 1-2 γαλάζιες σημαίες, στήθηκε ναυαγοσωστικό παρατηρητήριο χωρίς  ναυαγοσώστη,αποδυτήρια και μεγαλεία πολλά.
Όπως κάθε τι πρόχειρο, τα Καλάμια κατέρρευσαν σε  μικρό χρονικό διάστημα.Τα περισσότερα καταστήματα έκλεισαν και οι γαλάζιες σημαίες  χάθηκαν επί σειρά ετών λόγω αδυναμίας του δήμου να τηρήσει τους όρους για την απονομή τους.
Η σημερινή εικόνα είναι μάλλον τραγική και το παλιό  "στολίδι τους" μάλλον μοιάζει με "σκουπίδι μας"

Δεν γίνονται ούτε οι ελάχιστες εργασίες συντήρησης των βασικών υποδομών.
Τα ντους θυμίζουν  μέρες της δεκαετίας του '50.Σκουριασμένα και χαλασμένα.
Ούτε αυτό δεν μπορεί να κάνει η δημοτική αρχή για το "στολίδι τους"
Οι μέρες που μας επισκεπτόταν η Πετρούλα και χειροκροτούσαν τα πλήθη πέρασαν ανεπιστρεπτί.
Δεν υπάρχει καμία διαμάχη μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης για την υπεράσπισή τους.
Απλά τα άφησαν όλοι στην τύχη τους.
Χωρίς  να μην μπορούν να τους προσφέρουν ούτε μια γραμμή αστικής συγκοινωνίας.
Κατά τα λοιπά υπάρχει επιτροπή Τουρισμού του δήμου.
Δεν διαφέρει από τα αγάλματα του Μεγαλέξανδρου και του Διογένη.
Και  έζησαν αυτοί καλά... και εμείς ....;


Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

Δεν ξεχνώ....





Επειδή δεν φτάσαμε τυχαία έως εδώ..
Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο...
Επειδή πάντα υπάρχει ένας  ή περισσότεροι λόγοι...
Επειδή ο λόγος και οι λόγοι πρέπει να καταγράφονται.
Επειδή δεν έχω κοντή μνήμη
Εγκαινιάζω τη στήλη "Δεν ξεχνώ"
Από  το αρχείο μου.
Είναι μεγάλο.
Φωτογραφίες
Άρθρα
Σχόλια
Βίντεο
Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι.....
Για μια επόμενη ψήφο μνήμης

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Η πιο μεγάλη ώρα...





Η πραγματικότητα:
Ο Χ. είναι 55 άνεργος και άστεγος εδώ και 5 χρόνια. Φιλοξενείται στο υπνωτήριο του δήμου 9μμ-9πμ. Την ημέρα λιώνει τα παπούτσια του περπατώντας στους δρόμους. Σιτίζεται από την εκκλησία. Είναι ισχνός σαν καλαμάκι. Χαμογελά και ελπίζει. Σκέφτεται του άλλους και κάνει τα πάντα για να τους βοηθήσει.
Η κυρία Ω είναι 70 χρονών με τρεις άνεργους γιους και μια σύνταξη του ΟΓΑ. Καλοσυνάτη, γλυκιά, ένα κλαράκι είναι το σώμα της. Το σπίτι της έχει «ελλείψεις» μου λέει, στα απαραίτητα όπως  λάδι και ψωμί.
Η  Δ είναι μετανάστρια από το Μαρόκο. Μεγαλώνει μόνη της το γιό της. Ξενοδουλεύει όπου βρει. Το παιδί της τη νοιάζει να έχει να φάει.Απολύθηκε από την εργασία της πριν 3 χρόνια.
Η Γ έχει 2 παιδιά, άντρα άνεργο και καθαρίζει σκάλες όπου βρει. Φέρνει τα ρούχα  των παιδιών της να τα φορέσουν άλλα παιδιά. Δύσκολα τα βγάζουν πέρα. Ελπίζει.
Η  Π. συντηρεί την οικογένειά της  και εξυπηρετεί το δάνειο του σπιτιού της με τον μισθό των 600 ευρώ. Κατάκοιτη μητέρα, άνεργος άνδρας από την Ελληνική Χαλυβουργία. Το παιδάκι τους είναι η αγωνία τους. Δεν φτάνουν τα χρήματα.
Είναι και ο Ε., ο Ζ, η Κ, η Λ, η Μ
Οι ιστορίες τους ξεπερνούν τη φαντασία μας, η καθημερινότητά τους  την οποιαδήποτε μυθιστορία.
Η κρίση με ένωσε μαζί τους και έγιναν κομμάτι της ζωής μου. Μου δίδαξαν, μου έδωσαν με πλούτισαν.
Το ΟΧΙ μου
Για τους ανθρώπους αυτούς που σέρνουν το φορτίο τους με τόση αξιοπρέπεια, για όλους αυτούς που λυγίζουν αβοήθητοι, για όλες τις ιστορίες ανθρώπων που καταρρακώθηκαν άθελά τους από τις λάθος πολιτικές, από τους διεφθαρμένους πολιτικούς, από τους κερδοσκόπους των  χρηματιστηρίων και των τραπεζών  συμβάλλω το δικό μου  ΟΧΙ.
Το οφείλω στα παιδιά μου, στα παιδιά που θα γεννηθούν, στη νεολαία, στο μέλλον.
Σε αυτή την μοναδική  πατρίδα που δεν θέλω να εγκαταλείψω.
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα.

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Ο αρχιτέκτων της παράγκας

                                                      Πέμπτη 21/5/2015 περί ώραν 11:30
Ώρα περασμένη και ο πεζόδρομος της οδού Πυλαρινού  σχεδόν άδειος.
Λίγες παρέες στα καφέ, συζητούν χαμηλόφωνα.
Απολαμβάνω την κουβέντα με την παρέα μου και κοιτώ προς το μέρος της  Δημοτικής Βιβλιοθήκης στην Απ.Παύλου.
Τα φώτα ενός αυτοκινήτου που μπαίνει στον πεζόδρομο τραβούν την προσοχή μου.
Μπαίνει το όχημα στον πεζόδρομο, περνά την κατοικία του δέσποτα και παρκάρει ακριβώς απέναντι δίπλα στο περίπτερο. Στο ιστορικό σημείο που πάρκαρε και ο δημοτικός μάγειρας, άντε ένα τσικ πιο κοντά.
Βγαίνει ένας ψηλός κύριος αλλά δεν τον αναγνωρίζω αμέσως. Ο κύριος περπατά την κορμοστασιά του αγέρωχα και νωχελικά και πλησιάζει προς το μέρος μας.
Γουρλώνω τα μάτια: είναι ο αρχιτέκτων της παράγκας κ. Γιάννης Γκεζερλής, πρώην δήμαρχος Σολυγείας, πρώην δημοτικός σύμβουλος, πρώην υποψήφιος δήμαρχος  με το  σύνθημα " γκρεμίστε την παράγκα" "έξω από την παράγκα" και άλλα όμορφα. Αυτός που κάποτε αποκάλεσε "λαμόγιο" τον Γιάννη Ραγκούση  αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και γύρισε στην "αριστερά", τότε που γελάσαμε πολύ. Εμπνευστής της μελέτης DART Pescara από το οικείο Πανεπιστήμιο δείτε ΕΔΩ που τελικά πήγε στις καλένδες.
Αυτή την περίοδο είναι συντονιστής του Φεστιβάλ Αρχιτεκτονικής Κορίνθου ενός φεστιβάλ που φιλοδοξεί να φέρει προτάσεις
για το δήμο Κορινθίων ή/και την Περιφέρεια  με επίκεντρο μια πρόταση ανάπλασης του ευρύτερου χώρου της γέφυρας του Ισθμού.
 
Και ενώ κάνει όλα τα παραπάνω  ο κ. Γκεζερλής, διατεινόμενος ότι κομίζει καινοτομία, ωραίες  αρχιτεκτονικές ιδέες και όραμα για το δήμο, παράλληλα λειτουργεί ως ο πιο ανεγκέφαλος και αδιάφορος πολίτης.
Υποστηρικτής των πεζοδρομήσεων, οδηγεί και παρκάρει στον πεζόδρομο, όπως και πολλοί άλλοι πρώην και νυν αυτοδιοικητικοί. Σημειωτέο ότι λίγα μέτρα πιο πέρα,  στην οδό Απ. Παύλου υπήρχαν πολλές κενές θέσεις στάθμευσης.
Το συμπέρασμά μου είναι πως παρόμοιες πρακτικές εκ μέρους ανθρώπων της αυτοδιοίκησης επαυξάνουν την παρατηρούμενη αναλγησία και τον άκρατο ετσιθελισμό. Και αφού αυτοί  λειτουργούν με αυτό τον τρόπο πως μπορούμε να περιμένουμε από τους απλούς πολίτες να τηρήσουν κανόνες και κανονιστικές διατάξεις;
Ο κ. Γκεζερλής  είναι μέρος του παλαιοκομματικού συστήματος του ΠΑΣΟΚ που λειτούργησε υπεροπτικά, σαρωτικά και ευνοιοκρατικά. Η παράγκα, με τα μπαλώματα, τις λαμαρίνες και την ξεχαρβαλωμένη πόρτα, υπάρχει και κατοικείται και από τον ίδιο.
Κ. Γκεζερλή, οι αλλαγές δεν συντελούνται στα φεστιβάλ και τα προγράμματα.
Πρέπει πρώτα να αλλάξετε εσείς, από βαθιά μέσα σας, και να λειτουργήσετε ως  συνειδητός πολίτης, ως ταπεινός υπηρέτης της πόλης που θέλετε να αλλάξετε.
Χτες ατυχήσατε, μπήκατε βίαια στο οπτικό μου πεδίο με το βαρύ σας όχημα και όπως λέει και ο λαός "πέσατε πολύ στα μάτια και την εκτίμησή μου"
 
 

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

'Οσο διαρκούν τα παραμύθια-Tant qu'ils durent ces contes





 
 
 Jihad Darwiche-Maya Fourioti
2ο Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης-2ème Festival International de Conte
2 βραδιές με αφηγήσεις στην Κόρινθο-2 soirées de contes à Corinthe
3 και 4 Μαΐου 2015 3 et 4 mai 2015
Ιστορίες Ζωής μέσα στον Πόλεμο-Contes de vie dans la Guerre
Χίλιες και Μια Νύχτες -Mille et Une Nuits
 
Μερικές εικόνες , χιλιάδες λέξεις-Quelques images, des milliers de mots
 
Δυο βραδιές που λάμπουν σαν αστέρια στα μαλλιά μιας νεράιδας
Deux soirées qui brillent comme les étoiles dans la chevelure d'une fée
 
Ευχαριστίες-Remerciements
 
Stelios Pelasgos - Καλλιτεχνικό Διευθυντή και δάσκαλο μου
Directeur Artistique et  maître de formation
Café Fin Corinthe
στο δάσκαλο μου Γιώργο Ιωάννου -à mon maître  Georges Ioannou
Nefelie Maggaloussi- Φωτογράφο-Photographe
 
 
 
 


Σάββατο, 2 Μαΐου 2015

Τρένο της άνοιξης, της αφήγησης, της ελπίδας και της ζωής.....


Ο Μάης έβαλε το ποδάρι του χτες στη ζωή μας. Θα μας δώσει άραγε εκείνο το βάλσαμο που έχουμε ανάγκη  με τα χρώματά του, τις ευωδιές και τις μουσικές του; Νομίζω πως ναι, γιατί όλα είναι μέσα στα εσωτερικά μας ταξίδια. Αρκεί να τα αφηγηθούμε και να τα μοιραστούμε.
Αυτή την άνοιξη στη μικρή μας πόλη κλείνουμε και ανοίγουμε κύκλους. Προσδοκώντας ανανέωση, αλλαγή, πρόοδο, νέους ορίζοντες, ταξίδια στο χώρο και μέσα μας.
Άνοιξη 2014,Μάιος
Όλα άρχισαν στον κοινωνικό χώρο Σβούρα, στη Σίνα 37.Δημιουργήθηκε μια ομάδα διερεύνησης της αφηγηματικής τέχνης, ένα εργαστήρι που έβαλε αρκετούς από εμάς  σε ένα γρήγορο τρένο. Ταξιδέψαμε σε χώρες μακρινές, στα σπίτια των δράκων, στις λίμνες με τις φεγγαρόπετρες, στα βασίλεια των βυθών, ακούσαμε θρύλους, ακούσαμε το σώμα μας και την ψυχή μας. Μηχανοδηγός και μηχανή μαζί ο φίλος μας ο Γιώργος Ιωάννου που είχε κάνει μεγάλα ταξίδια στην προφορικότητα μέχρι τα βάθη του Ομήρου.
Και να που η ζωή μας, τα βιώματά μας ξεχύθηκαν, λύθηκαν και έφτιαξαν ιστορίες, απορίες και δεσμούς. Γνωριστήκαμε μεταξύ μας, δώσαμε, πήραμε, ανταλλάξαμε, αγαπηθήκαμε, αποχωριστήκαμε. Γνωρίσαμε ανθρώπους που ήρθαν στην αυλή της Σβούρας να μας πουν τις δικές τους ιστορίες, αφηγητές, παραμυθάδες, μυημένους και μη. Ο καθένας μας διάλεξε το ταξίδι που ήθελε να κάνει ή ίσως τον διάλεξε το  ταξίδι του
 
Από αριστερά : Μελίνα Ηλικίδου, Μαρία Σόφτση, Françoise Diep, Kamel Guennoun, Μάγια Φουριώτη, Στέλιος Πελασγός
Φθινόπωρο 2014
Στο ίδιο γρήγορο τρένο του καλοκαιριού, με οδηγό ένα όνειρο, βρίσκομαι στο Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης και Τεχνών του Λόγου. Συμμετέχω στο διαγωνισμό αφήγησης που διοργάνωσε το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης με μια  βιωματική ιστορία. Αναπάντεχα μοιράζομαι το πρώτο βραβείο με ένα 17χρονο κορίτσι. Συναντιέμαι  με τον Στέλιο Πελασγό και δύο σπουδαίους Γάλλους αφηγητές την Françoise Diep και τον Kamel Guennoun. Εμπειρία ανεκτίμητη. Αρχίζω να παρακολουθώ τα σεμινάρια του Στέλιου Πελασγού στην Αθήνα. Το τρένο τρέχει ....
 
Χειμώνας 2014-2015
 
Η μαθητεία στην αφήγηση είναι υπόθεση ψυχής και επιστροφής στο παρελθόν. Μέσα από τους μύθους, τα παραμύθια και τις ιστορίες ξετυλίγεται το κουβάρι της ζωής σου.Άλλοτε αντέχεις, άλλοτε διαλύεσαι. Η τέχνη αυτή είναι πάντα εκεί για να σε στηρίζει. Και συνεχίζεις...
 
Άνοιξη 2015, Μάιος
 
Ο κύκλος του εργαστηρίου αφήγησης στη Σβούρα έκλεισε.'Έμεινε το κόκκινο κουβάρι που μας ένωσε. Το κρατάμε για τα δύσκολα και τα καινούργια. Για τα όνειρα και τα μελλούμενα. Ανοίγει  νέος κύκλος. Αυτός της συν-εργασίας. Με όσους πήραν κάποτε ένα γρήγορο τρένο και νίκησαν τους δράκους που κατοικούσαν μέσα τους.
Σήμερα έρχεται στην Κόρινθο ένας μεγάλος αφηγητής και δάσκαλος: Ο Jihad Darwiche.
Μας επισκέπτεται στα πλαίσια της περιοδείας του 2ου Διεθνούς Φεστιβάλ Αφήγησης που άρχισε στην Αθήνα τον Οκτώβρη του 2014 και ολοκληρώνεται  αυτό το μήνα, με εμπνευστή και καλλιτεχνικό διευθυντή τον Στέλιο Πελασγό.
Δημιουργία του Βασίλη Ιωάννου
Αλλάζοντας βήματα ανάμεσα στο δέος και την αγωνία θα τον υποδεχτώ τηρώντας τις καταβολές της ελληνικής φιλοξενίας. Με ακόμα περισσότερο δέος θα επιχειρήσω να μεταφέρω στη γλώσσα μας τις ιστορίες που κουβαλά από την μαρτυρική του πατρίδα, το Λίβανο, και τη γενέτειρά του, την Αρχαία Σιδώνα.Ξέρω πως θα με πάρει μαζί του στις Χίλιες και μια Νύχτες του.
 
Το γρήγορο τρένο που με ταξίδεψε μέχρι εδώ μπήκε στον παλιό και ένδοξο σταθμό της Κορίνθου.
Δώστε το χέρι σας, ανεβείτε....προλαβαίνετε.
Είναι γεμάτο με όνειρα, αλήθειες, ελπίδες, συναισθήματα, ζωή που κυλάει, αναμνήσεις, εικόνες.
Οι συνταξιδιώτες  του εργαστηρίου αφήγησης όλα τα φώτα του και οι μηχανές του.
Ακούστε σφυρίζει.....
Επιβίβαση
Την Κυριακή 3/5/2015
στο Καφέ Fin  στη δημοτική αγορά Κορίνθου  στις 8:30μμ
Τη Δευτέρα 4/5/2015
στον Πολιτιστικό Χώρο το Ηλιοσκαλοπάτι Απ. Παύλου 44 στις 8:30μμ
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

Το κορίτσι και οι μέλισσες

Ξημερώματα Σαββάτου.
Εθνική-Αθηνών Κορίνθου.
Στάση για καφέ λόγω νύστας.
Διανυκτερεύον καφενείο-σνακ μπαρ.
Ένα μικροσκοπικό κορίτσι με κατσαρά μαύρα μαλλιά δουλεύει εκεί ολομόναχο, όπως αυτό της φωτογραφίας.
Θα ήταν δεν θα ήταν 25 χρονών.
Ήθελε παρέα και κουβέντα.
Σε 5' λεπτά μου άπλωσε το χαλί της ζωής της:
Θάνατος του πατέρα, (το είπε τόσο δωρικά).
Μετακόμιση στα πάτρια εδάφη κάπου στην Πελοπόννησο με επακόλουθη διακοπή της φοίτησης στο ΤΕΛ/ΕΠΑΛ γραφιστικών τεχνών.
Φοίτηση σε Γενικό Λύκειο.
Επιστροφή στην Αθήνα για δουλειά και στήριξη της μάνας.Ούτε λόγος για σπουδές.
Δουλεύει μόνο τη νύχτα. 9 ώρες για 30 ευρώ νυχτοκάματο.'Εχει ανάγκη τη δουλειά.
(Τα διηγόταν με χαμόγελο)
Ύστερα το πρόσωπό της φωτίστηκε.
"Τον Ιούνιο θα φύγω, θέλω να κάνω κάτι καλύτερο.Θα πάω στο αγόρι μου, στα 'Αγραφα να ασχοληθούμε με τα μελίσσια.Είναι πολύ όμορφα εκεί"
Το αγόρι από τ' 'Αγραφα είναι κτηνοτρόφος και ζει εκεί.Θέλει να φτιάξουν μελίσσια.
-"Εσείς τι λέτε;" με ρώτησε ευθύς.
-"Να πας στο αγόρι σου και σύντομα", απάντησα
Έφυγα..αλλά δεν έφυγα.
Σκεφτόμουν  συνέχεια.
Την ευχαριστώ  για το λιτό χαλί που μου άπλωσε να καθήσω.Και για το υπέροχο χαμόγελό της.
Της εύχομαι να ζήσει όμορφα με τις μέλισσες και το αγόρι της.








Λιμάνι Κορίνθου : Νερά ρέουν και τρύπες χαίουν





Έχω πολλές φορές αποφασίσει να μην ασχολούμαι με το δράμα του δήμου Κορινθίων.
Ελπίζοντας πως οι δημότες θα πάρουν τη σκυτάλη, θα διεκδικήσουν, θα φωνάξουν, θα απαιτήσουν.
Μετά από 10 χρόνια ενασχόλησης με την τοπική αυτοδιοίκηση κρίνω πως  βρισκόμαστε στο σημείο ενός μεγάλου μηδενικού.
Κατά τη γνώμη μου, η ποιότητα και η επάρκεια μιας δημοτικής αρχής αλλά και της εκάστοτε αντιπολίτευσής της δεν κρίνονται από τα μεγάλα έργα, τα μεγαλόπνοοα σχέδια αλλά από την προσήλωση τους στα μικρά καθημερινά πράγματα που βελτιώνουν την καθημερινότητα των πολιτών και προάγουν την διευκόλυνση των επισκεπτών.
Και ενώ περιμένουμε ακόμα τα κρουαζερόπλοια του κ.Νανόπουλου και τα άλλα του  δημάρχου Πνευματικού, ενώ διαμορφώθηκε ο λιμένας υποδοχής των, ξοδεύτηκαν χρήματα σε αναθέσεις στους οικείους οι μικρές διαχειρίσιμες λεπτομέρειες της καλής  του λειτουργίας παραβλέπονται ή/και αγνοούνται.

Την Μεγάλη Εβδομάδα είχα δημοσιεύσει την παραπάνω φωτογραφία με τα σκουπίδια στο λιμάνι.
Μετά από μέρες τα μάζεψαν.
Σήμερα επανέρχομαι με τα εξής:

α) Τις επικίνδυνες τρύπες που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο  επισκέπτες και περιπατητές.
                                           Και η μπογιά λειψή!
Πόσα χρόνια θα μείνουν ακάλυπτες;

β) Τη σπατάλη  στο νερό που όπως μας ανακοινώνει η ΔΕΥΑΚ είναι άκρως πολύτιμο

Για πόσο ακόμα θα τρέχει άφθονο στη θάλασσα;
Πόσο δύσκολο είναι να γίνει αλλαγή στην κάνουλα που δεν λειτουργεί;

Ίσως σκεφτείτε, " ΄Μα με τις λεπτομέρειες θα ασχολούμαστε τώρα"
Σας απαντώ πως  αν κάποιος δεν μπορεί να διαχειριστεί τα μικρά και εύκολα πως θα διαχειριστεί τα μεγάλα και δύσκολα;
Επειδή δε  την Δευτέρα , η αντιδήμαρχος Τουρισμού κ.Χρησταρά έχει καλέσει σύσκεψη για τον τουρισμό ας λάβει υπόψη της και τα παραπάνω.
Και ας μην εντάσσονται στα μεγαλεπήβολα σχέδια του δήμου.

Ειλικρινώς Υμέτερη

Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

Αρχαία σκουριά

    Μια φωτογραφία που ίσως να περνούσε απαρατήρητη.'Όπως περνά απαρατήρητη η ζοφερή πραγματικότητα, το ανεξέλεγκτο και ο εκτροχιασμός.
Εκεί που πίνεις τον καφέ σου σε κάποιο αίθριο αναζητώντας ουρανό πίσω από τη σκόνη της Σαχάρας που μας επισκέφθηκε τις τελευταίες ημέρες βλέπεις τα σεντόνια και τις μπλούζες των  γιατρών ιδιωτικού θεραπευτηρίου της πόλης μας απλωμένα στα σκουριασμένα κάγκελα μιας πολυκατοικίας.Και πάνω να πέφτει η σκόνη.
Δεν έχω να προσθέσω τίποτα παραπάνω.
Βρισκόμαστε στο 2015 όπου υπάρχει νομοθεσία, διατάξεις και προδιαγραφές για την προστασία της  υγείας των πολιτών.Ως εκ τούτου επιβάλλεται  ο ιματισμός των θεραπευτηρίων και νοσοκομείων και τα πράσινα σετ χειρουργείου να πλένονται, απλώνονται, σιδερώνονται με συγκεκριμένο τρόπο χωρίς να είναι εκτεθειμένα στην υγρασία που ευνοεί την ανάπτυξη των μικροβίων. 
Αυτό που δεν υπάρχει είναι οι έλεγχοι περί του αν τηρείται η ισχύουσα νομοθεσία και πραγματικά δεν γνωρίζω πως μπορεί να γίνει αυτό σε μια χώρα που έχει ως εθνικό άθλημα την παρανομία.
Δεν τολμώ να φανταστώ τι γίνεται με τα ιατρικά απόβλητα....

Ειλικρινώς Υμέτερη