Ζω και κατοικώ : Σε μια πόλη με ελάχιστο πράσινο και μισοτελειωμένα έργα.Μια πόλη με μύρια προβλήματα.
Μια πόλη χωρίς φαντασία με σχεδόν αδιάφορους για τα κοινά πολίτες.Μια πόλη καφετέρια.
Έχω τα μάτια και την ψυχή ανοιχτά.Έχω ακόμα λίγα όνειρα φυλαγμένα για να μην παραιτηθώ από τις αναζητήσεις μου.
Τα γύρω μέρη είναι πιό όμορφα.Εκεί περιπλανιέμαι.


Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

Τι έφταιξε η ''Λεμονιά'';


Σε μια πόλη που βρίσκεται στην Δυτική Όχθη του Ισραήλ, μια Παλαιστίνια χήρα φροντίζει το δάσος με τις λεμονιές που είχε καλλιεργήσει ο παππούς της πριν από μισό αιώνα. Όταν ο νέος Υπουργός Αμυνας του Ισραήλ αποφασίζει να χτίσει ένα πολυτελές σπίτι στην ισραηλινή μεριά του φράχτη, δίπλα στο λεμονοδάσος, οι σωματοφύλακές του κρίνουν ότι τα δέντρα αποτελούν απειλή γιατί μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κρησφύγετο τρομοκρατών. Έτσι ξεκινά μια άνιση νομική μάχη μεταξύ της Παλαιστίνιας και του ισχυρού Ισραηλινού υπουργού που αποκτά απρόβλεπτη τροπή όταν η χήρα ερωτεύεται το νεότερο  της δικηγόρο της και η παραμελημένη σύζυγος του Υπουργού αρχίζει να συμπονά τη γειτόνισσά της.

Μια ειρωνική, πολύπλευρη αλλά και αισιόδοξη ματιά στη διαμάχη Ισραηλινών και Παλαιστινίων ρίχνει η ταινία «Lemon Tree» του Eran Riklis που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο  Φεστιβάλ Βερολίνου το 2008. 'Εχει έκτοτε αποσπάσει πολλά βραβεία.

Την προβολή αυτής της ταινίας στο Κέντρο Νέων απαγόρευσε  με εντολή του ο κ. Νομάρχης.
Η ταινία προβλήθηκε πάραυτα υπό την πίεση της παρουσίας του κόσμου.


Διαβάστε ΕΔΩ το ρεποτράζ του TVXS για την απαγόρευση αυτή.
Δυστυχώς όσοι διαφώνησαμε   δεχτήκαμε ειρωνικά  σχόλια.
Δυστυχώς  είμαστε περισσότεροι και ακόμα  πιό δυστυχώς  τα κακά νέα κυκλοφορούν μέσω διαδικτύου σε όλη την Ελλάδα.Δυστυχώς εκτιθέμεθα.Για ένα ινάτι.
Λυπάμαι ειλικρινά.

1 σχόλιο:

Armonistas είπε...

Μάγια, να μη λυπάσαι καθόλου που εκτέθηκαν. Να χαίρεσαι που μερικές φορές (από λάθος) αποκαλύπτουν το επιμελώς κρυμμένο πρόσωπό τους. Ξέρεις, πίσω από αυτό το ατσαλάκωτο...