Ζω και κατοικώ : Σε μια πόλη με ελάχιστο πράσινο και μισοτελειωμένα έργα.Μια πόλη με μύρια προβλήματα.
Μια πόλη χωρίς φαντασία με σχεδόν αδιάφορους για τα κοινά πολίτες.Μια πόλη καφετέρια.
Έχω τα μάτια και την ψυχή ανοιχτά.Έχω ακόμα λίγα όνειρα φυλαγμένα για να μην παραιτηθώ από τις αναζητήσεις μου.
Τα γύρω μέρη είναι πιό όμορφα.Εκεί περιπλανιέμαι.


Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Αθέατος Απρίλης


    Ένας  Απρίλης  τους πήρε ταξίδι....
     Πέρασε καιρός; Δεν ξέρω...δεν μπορώ να θυμηθώ.
    Σαν να έχει σταματήσει ο χρόνος πάνω σε αναμνήσεις, ακίνητος, αθέατος σαν τον Απρίλη.
    Ο 'Αγιος Φεβρουάριος   και ο Αύγουστος  ξεγλύστρησαν κάποτε μήνα Απρίλη.
    Τι σημασία να έχει το κάποτε; Έφυγαν.....
    Και κρυφογελώντας πετούν στίχους αγαπημένους

Εγώ δεν είμαι ποιητής είμαι στιχάκι
είμαι στιχάκι της στιγμής
πάνω σε τοίχο φυλακής
και σε παγκάκι

Με τραγουδάνε οι τρελοί και οι αλήτες
καταραμένη είμαι φυλή
με μιαν εξόριστη ψυχή
σ’ άλλους πλανήτες

Εγώ δεν είμαι ποιητής
είμ’ ο λυγμός του
είμαι ένας δείπνος μυστικός
δίπλα ο Ιούδας κλαίει σκυφτός
κι είμ’ αδερφός του
(Νίκος)
-------------------------------------------------------------------
Όσοι στο σήμερα βολεύονται, 
έχουνε τ’ αύριο χαμένο, 
μα όσοι για τ’ αύριο παιδεύονται, 
θέλουν τον κόσμο αδελφωμένο

Σκύψε ουρανέ μου κι αφουγκράσου με, 
είμ’ ένας άγγελος του νόστου, 
άνοιξε δρόμο να περάσουμε, 
δώσε του κόσμου γέλιο, δώσ’ του
δώσε του κόσμου γέλιο, 
δώσε του κόσμου γέλιο, 
δώσε του κόσμου γέλιο, δώσ’ του
                                                                          (Δημήτρης) _________________________________________________________________________________
Σήμερα "έφυγε' και  ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές αφήνοντας ένα σημείωμα:


"Αυτό που έχει σημασία στη ζωή δεν είναι τι σου συμβαίνει, αλλά τι θυμάσαι και πώς το θυμάσαι."

Καλό ταξίδι....

Δεν υπάρχουν σχόλια: