Νησί μοναχό πλεούμενο

                                      Πρίγκηπος, Βόσπορος  7/10/2015


Ταξίδεψα στις θάλασσες του Οκτώβρη
Στο γκρι, στο μπλέ και στο μαβί.
Ήμουν νησί στο Βόσπορο
Νησί μοναχό πλεούμενο.

Το μέτωπό μου
Πανί κεντημένο με σύννεφα
Τα μάτια μου
Πυρωμένα κύμματα

Χωρίς μνήμη...
Κάθε ταξίδι είναι επιστροφή
Στο νησί που είμαστε
Ναυαγοί των ονείρων μας.

Πήγαινε στο καλό !

Ήρθες , μπήκες με φόρα αλλά δεν θυμάμαι τι έκανες ακριβώς. Με βρήκες να διεκδικώ το δίκιο, την αξιοπρέπεια και να υπερασπιστώ την πορεία μιας ζωής. Να μην εγκαταλείπω τα όνειρά μου. Εκεί και ο χαμός. Οι απώλειες πάνω στη διεκδίκηση μιας ελευθερίας που μετράει όσο η ανάσα. Η ανάσα που πρέπει να γίνει μοναξιά για να μείνει όρθια.

Ύστερα  ακολούθησαν ατέρμονες σιωπές, λυγμοί και έσω σεισμοί. Αυτά που σε πάνε μακρινά ταξίδια μέσα σου.

Ταξίδεψαν οι μέρες χωρίς να μετράει ο χρόνος. Ο χρόνος έγινε εσωτερικός. Και ο κόσμος γύριζε με άλλο ρολόι.

Χειμώνας και άνοιξη πέρασαν  ανάμεσα στις σκέψεις των δέντρων και στα στενά περάσματα του ύπνου των φύλλων. Τα άνθη καθυστέρησαν για μια εποχή και είχε πια καλοκαιριάσει όταν τα ένοιωσα να σκεπάζουν τα χέρια μου.

Τι καλοκαίρι μου έφερες!

Μου έριξες πάνω μου όλο το φως των  αστεριών, όλα τα βαθιά σκοτάδια άδειασες από μέσα μου και τα πήρε η θάλασσα. Έχασα τα σκοτάδια μου και τα αναζητούσα μέχρι το χάραμα καθισμένη σ’ ένα βράχο κάτω από το βλέμμα του Ποσειδώνα. Δεν ξέρω πόσος χρόνος πέρασε, πόσες μέρες ήταν που περίμενα.

Ύστερα μου άδειασες ένα βουνό με λέξεις και εικόνες μακρινές, λέξεις που είχαν μείνει στη φυλακή των συρταριών για χρόνια, εικόνες σύμβολα που κατοικούσαν κάτω από τα σκοτάδια μου και σκόρπισαν παντού εκτός ελέγχου. Επέστρεψαν  στο όνειρό μου τα πρόσωπα που είχα αγαπήσει πολύ παιδί-έφηβη-γυναίκα και έχουν φύγει, ο ανείπωτος πόνος  όταν ξυπνούσα, ο χρόνος της προσμονής για να ξανάρθουν στο όνειρό μου….

Φθινοπώριασε, πήρα τις  μακρινές λέξεις, τις εικόνες, τις αγκαλιές του ονείρου και  τις έκανα αγάπη παραμυθένια, μια ιστορία να μοιράζομαι, ένα χάδι για τους ανθρώπους που αγαπώ, μια μεταμόρφωση απέναντι στην κάθε προσωπική τραγωδία. Με τόση ένταση όσο ο χωρισμός και ο έρωτας.

Αποχωρίστηκα τα σκοτάδια μου και πέρασα στον έρωτα ενός νέου ταξιδιού όπως με πάει το χέρι μου που γράφει.

Και αν δεν τα έφερες εσύ, 2014, όλα αυτά , αν δεν με ακούμπησες με το μαγικό σου ραβδί , αν τα φαντάστηκα, σου λέω πως τα έζησα στο έπακρο. Σε χρόνο μουσικό, σε χρόνο τάνγκο, σε χρόνο φλοίσβου, σε χρόνο ονείρου, εκτός πραγματικού χρόνου.

Αντίο λοιπόν,  σ΄ ευχαριστώ.

To πιτσιλιστήρι...προ ημερησίας, αν έχετε την καλωσύνη

Αγαπητοί Δημοτικοί Σύμβουλοι,

Με δεδομένο -εκτός απροόπτου- ότι αύριο έχετε δημοτικό συμβούλιο με κάποια θέματα που έτσι και αλλιώς τα ψηφίζετε χωρίς πολλές κουβέντες, θέλω να σας ζητήσω μια χάρη.
Να προτείνετε και να ψηφίσετε ΟΛΟΙ  να φτιαχτεί  ένα όμορφο Πιτσιλιστήρι στην Κόρινθο.
Το είδα σήμερα στο Rotterdam και το ζήλεψα.Πιστεύω πως θα  είναι πολύ όμορφο από άνοιξη έως φθινόπωρο για τα παιδιά της πόλης και για όσους νοιώθουν παιδιά.
Σας  παρακαλώ λοιπόν, αφού τα σημαντικά θέματα που σας έχω επισημάνει τα έχετε κρύψει κάτω από το χαλί και δεν αντιδράτε, αυτό μου το αίτημα είναι ελαφρύ και ανώδυνο και μπορείτε να το περάσετε.
Η πόλη χρειάζεται χαρά, γέλια παιδιών, τσιρίδες.
Νερά έχουμε, δόξα να έχει ο κύριος,άπλες έχουμε, διάθεση έχουμε τι μας λείπει;
Μόνο το Πιτσιλιστήρι.
Εμπρός λοιπόν αποδείξτε ότι για τη χαρά των παιδιών είστε ενωμένοι.
Κύριε Γιώτη μου, εσάς θέλω πρώτο.
Αυτή τη φορά σας έχω ευκολάκι: Το Πιτσιλιστήρι.

Με εγκάρδιους χαιρετισμούς από το Rotterdam που ζει, εξελίσσεται και βλέπει στο μέλλον.

.

Ένα Παραμύθι: Gaudi & Jacaranda Tree

Το μεγάλο έργο του Gaudi la Sagrada Familia

Σε αντίστιξη της συνεχιζόμενης μιζέριας μας,αρνούμενη να πιστέψω τους παραμυθάδες της πολιτικής προτείνω το δικό μου παραμύθι:

'Ενα παραμύθι που έζησα στη Βαρκελώνη.Το παραμύθι που άφησε ο ενορατικός πρωτοπόρος Gaudi πλυμμυρισμένο από την ευωδιά των Jacaranda Tree.Πλαστικότητα, ρευστότητα., κίνηση,πρωτοπορία.

                                          La Perdera- λεπτομέρεια από μπαλκόνι

                                         Μικρό πάρκο αναψυχής με Jacaranda trees


 

Μια παραλία που δεν έχει Γαλάζια Σημαία

Τα βέλη δείχνουν α) Μια απλή κατασκευή παρατηρητηρίου Ναυαγοσώστη β) μια δεύτερη πτυσσόμενη κατασκευή για ναυαγοσώστη γ) Μεγαφωνική εγκατάσταση δ) κάδους απορριμμάτων

Η παραλία Nova Mar Bella είναι μια από τις παραλίες της

 Βαρκελώνης.

Δεν έχει Γαλάζια σημαία να κυμματίζει.Δεν της χρειάζεται.

'Εχει όμως όλες τις υποδομές για να παρέχει ασφάλεια στους λουόμενους και ευχαρίστηση στα παιδιά.

Με φαντασία και απλά υλικά

'Εχει σταθμό της δημοτικής αστυνομίας και Πρώτων βοηθειών

Σημείο παραλαβής και εναπόθεσης δανειστικών δημοτικών ποδηλάτων μόνο για τους κατοίκους της Βαρκελώνης.Ο δανεισμός γίνεται ηλεκτρονικά μέσω των υπηρεσιών του δήμου και τα ποδήλατα ασφαλίζονται  σε στέρεες υποδοχές με μια κάρτα

Διαθέτει κατανοητή και εμφανή σήμανση για τις υπηρεσίες που παρέχονται.

Διαθέτει ποδηλατόδρομους αλλά απαγορεύει τη διέλευση κάθε τύπου μηχανοκίνητων οχημάτων.

Είδα τη δημοτική αστυνομία να περιπολεί με μικρό ανοικτό όχημα και τους ναυαγοσώστες και το ασθενοφόρο να βρίσκονται στη θέση τους.

Δεν είδα τραπεζοκαθίσματα στην παραλία εκτός από τις επιτρεπόμενες ξαπλώστρες.

Τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος βρίσκονται τουλάχιστον 150 μέτρα μακρυά από την παραλία. Υπάρχουν μόνο διάσπαρτα μικρά αναψυκτήρια και αυτά αρκετά μακρυά.

Κατά την άποψή μου αυτή είναι η εικόνα μιας σωστά οργανωμένης παραλίας.

Μόνο που βρίσκεται πολύ μακρυά από τις δικές μας και στο χώρο και σε ότι αφορά την ποιότητα και την οργάνωση.

Τουλάχιστον με τα τόσα ταξίδια που έχουν κάνει οι αυτοδιοικητικοί μας ας αποτύπωναν τις πρακτικές άλλων δήμων προς εφαρμογή και  στους δικούς μας δήμους.

Θα ήταν όλα πολύ καλύτερα...