Ζω και κατοικώ : Σε μια πόλη με ελάχιστο πράσινο και μισοτελειωμένα έργα.Μια πόλη με μύρια προβλήματα.
Μια πόλη χωρίς φαντασία με σχεδόν αδιάφορους για τα κοινά πολίτες.Μια πόλη καφετέρια.
Έχω τα μάτια και την ψυχή ανοιχτά.Έχω ακόμα λίγα όνειρα φυλαγμένα για να μην παραιτηθώ από τις αναζητήσεις μου.
Τα γύρω μέρη είναι πιό όμορφα.Εκεί περιπλανιέμαι.


Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

Στους Ωραίους Κοιμισμένους



Το αφιερώνω στους ωραίους κοιμισμένους της χώρας και του τόπου μου, πού άφησαν τη ζωή τους και την τύχη τους στους  παραμυθάδες.
Σε αυτούς που ενοχλούνται γιατί τους στρέφω πάνω τους τον δικό τους καθρέφτη.
Σε αυτούς που δεν τολμούν να σηκώσουν το κεφάλι αλλά σκύβουν κι'άλλο  κι'άλλο.
Το παραμύθι έχει τελειώσει.
Το πάρτι έχει τελειώσει.
Οι καναπέδες  στράβωσαν από το καθισιό.
Η ζωή πρέπει να προχωρήσει χωρίς τα λαμπερά καθρεφτάκια που μας χαρίζουν.
Η ζωή είναι πολύτιμη και θέλει να έχει μέλλον. Πρέπει να έχει μέλλον.
Μέλλον ειρηνικό και ελπιδοφόρο.
Μέλλον που ακουμπά στη γνώση, την επίγνωση, τη συνειδητότητα, την αλληλεγγύη.
Τι άλλο να γράψω ''ωραίοι μου''.
Δεν κινδυνεύουμε από κανέναν άλλο παρά από τους  ίδιους τους υποτελείς εαυτούς μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: