Ζω και κατοικώ : Σε μια πόλη με ελάχιστο πράσινο και μισοτελειωμένα έργα.Μια πόλη με μύρια προβλήματα.
Μια πόλη χωρίς φαντασία με σχεδόν αδιάφορους για τα κοινά πολίτες.Μια πόλη καφετέρια.
Έχω τα μάτια και την ψυχή ανοιχτά.Έχω ακόμα λίγα όνειρα φυλαγμένα για να μην παραιτηθώ από τις αναζητήσεις μου.
Τα γύρω μέρη είναι πιό όμορφα.Εκεί περιπλανιέμαι.


Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

Μετακινήσεις επαναλήψεων

Σκοτάδι,δάχτυλα, κίνηση των καρπών,λικνίσματα 
Το σώμα που μιλάει τη μουσική  με ¨ενα χρόνο  σε δυο τοπία , η μουσική του Μωρις Ραβέλ που κανει το σώμα να πάλλεται.
Ο μοναδικός και ανεπανάληπτος Χορχε Ντον απο την Αργεντινή .
Οι αναμνήσεις απο μια παράσταση του μπαλέτου του 20ου Αιώνα του Μωρις Μπεζαρ το 1981 στη Γαλλία.
33 χρονια μετά  έχουν πέσει σωροί νεκρά φύλλα.Οι εικόνες ξανάρχονται , γλιστρούν μεσα απο τους τοίχους, μένουν ακίνητες, φωτίζουν την ψυχή για λίγο ,την γλυκαίνουν και φεύγουν.
Τα δικά μου Χριστούγεννα.....το Μπολερο του Ραβέλ, ο Χορχε Ντον, δάχτυλα, γυμνά πόδια που στηρίζουν το επαναλαμβανόμενο λικνισμα.
´Ενα θεσπέσιο τίναγμα, υπόκλιση ....σκοτάδι.
Όσα χρονια και αν περάσουν οι εικόνες θυμούνται και επιστρέφουν.
Κάπως έτσι είναι η νοσταλγία...ένα λίκνο και ένα λίκνισμα....

Δεν υπάρχουν σχόλια: